Op 10 augustus was het weer zo ver. We stonden klaar aan de start van “Ons Kamp”. Met de tips: beren, golf, gelovig en 62 in de hand verzamelde we aan het station van Geel, niet wetende waar naar toe.

Al gauw werd duidelijk dat we de trein op moesten, op weg naar onze kampplaats. Voor de ene groep was de treinrit al wat langer dan de andere. Eens de treinrit er op zat moesten we te voet verder. Aan de hand van opdrachten en moeilijke codes geraakten we stap na stap dichter bij ons einddoel.

Wanneer we op de kampplaats aankwamen werd al snel duidelijk dat we tijdens onze tocht een 1000 jaar terug gekeerd waren in de tijd, we belandde op een burcht in de middeleeuwen. Diezelfde avond kregen we nog te horen dat we in de burcht van Mc Bejer terecht gekomen waren en van de heroïsche gevechten die hij geleverd heeft maar dat hij zijn missie niet heeft kunnen volbrengen. Elke avond zette enkele volgelingen van hem (de clan van Mc Bejer) zijn missie verder om ook de laatste prinses te bevrijden.

In de voormiddag vertoefde we in de spothal en turnde, danste en deden andere zaalsporten. We kregen zelfs een initiatie basket van de lokale basketbalploeg.

In de namiddag deden we spelen in onze kleine groepen (De Groep Zonder Naam, Middeleeuwse Maïspikkers en Black Knights) of deden we activiteiten met het ganse kamp. Zo kwam er ridderspelen, het dagelijkse leven, de ophanging en een groots volksfeest aan bod.

De middelste dag hebben we zelfs een kruistocht naar Lier gedaan en hebben daar het centrum en zwembad een tijdje onveilig gemaakt.

Om voldoende krachten te hebben voor al deze opdrachten en spelen werd er dagelijks lekker eten gemaakt.

De laatste avond was er een groot feest en kregen we zelfs barbecue. Met het nodige (foute) gedans en persoonlijke acts werd de laatste avond af gesloten.

De laatste dag ruimde we onze tenten op en deden onze kampdansen voor onze ouders waarna we van de leiding afscheid namen en moe maar voldaan huiswaarts keerden.

De burcht van Mc Bejer werd weer roerloos stil zoals voorheen.